احتياج، محتاج:
يه چيزي مثه يه كرم رفته و گوشه مغزم نشسته.
آمدن،
ماندن،
و رفتن.
اين دقيقا همون كاريه كه كرم فوق الذكر در لحظه لحظه اين چند روز كرده.
وقتي خدا روزي چند بار يه نوري، يه حركتي، يه چراغي بهت ميده و حاليت ميكنه كه راهت چيه،
وقتي تو اونقدرابلهي كه حتي راهنماييهاي خيلي واضح خدا رو هم نميتوني بكار ببندي،
وقتي كه خيلي به خدا محتاجي و ميدوني كه شايد، نه به خاطر زمان حال مزخرفت،
بلكه به خاطر گذشته اندكي بهترت ممكنه بهت كمك كنه،
اما........
روت نميشه كه ازش چيزي بخواي..........
و غم كه همون كرم فوق الذكره يه لحظه هم رهات نميكنه.
چه سخته انتظار كه شايد براي لحظه اي، گذشته برگرده و طربناكي لحظه هات اون كرم فوق الذكر رو بفرسته مرخصي.
روزها خاكسترين وقتي كه خدا نباشه......
Posted by Aliagha at May 20, 2007 10:18 PM