چند خط بيشتر:
خيلي وقت شد كه چيزي ننوشتم.
تهران بودم. كلي اتفاق، چندتا دوست جديد، كلي خنده و خاطره و 452 قطعه عكس تنها ارمغان سفرم هستن.
پست قبلي رو چون بوسيله يكي از اين سايتهاي پروكسي بازكن پست كرده بودم بيش از 3500 بار پابليش شده بود. الان دقيقا 2 روزه كه مشغول پاك كردن آثار اين جنايت هستم.
در تهران زندگي بسيار در سطح ميگذرد. ظاهر و ديگر هيچ. برخوردها، آدمها، صحبتها، دغدغه ها، دوستيها و ... همه چيزي بيش از يك لبخند ماسك روي صورت نيستند.
مترو چيز خوبيه. لااقل باعث ميشه تهرانيها كمي به عمق برن!
رفيق چشم پاك داشتن نعمت بزرگيه.
همچنين دهن قرص!
مهران دوست دارم. اما نه به اندازه ايومسلم.
مغز بادوم...........
خلال دندون.......
همينا. چرت و پرت ديگري نيست.
Posted by Aliagha at November 28, 2006 10:34 PM